subst. midst (NH id., also denom.
תִּוֵּוךְ; √ unknown; not apparently in cognate languages
);—abs.
תָּ֫וֶךְ Genesis 15:10 +; cstr.
תּוֹךְ Genesis 1:6 +;
תּוֹכִי,
תּוֹכוֹ, etc., 2 fs.
תּוֹכֵ֫כִי †
Psalms 116:19;
Psalms 135:9,
תּוֹכֹה †
Ezekiel 48:15,
Ezekiel 48:2,
תּוֹכֲכֶם Genesis 23:9 +,
תּוֹכָ֑הְנָה †
Ezekiel 16:53 (Ges
§ 91 f);—
midst, whether of a space or place, a number of people or things, or of a line: abs. †
Judges 16:29 עַמּוּדֵי הַתָּוֶךְ = the
middle columns,
Jeremiah 39:3 שַׁעַר הַתּ׳,
בַּתָּוֶךְ Genesis 15:10 וַיְבַתֵּר אֹתָם בַּתּ׳,
Numbers 35:5 וְהָעִיר בַּתָּוֶךְ,
Joshua 8:22 Judges 15:4 Isaiah 66:17 אַחַר אֶחָד בַּתָּוֶךְ; cstr.
I Kings 8:64 קִדַּשׁ הַמֶּלֶךְ אֶת־ תּוֹךְ הֶחָצֵר,
Ezekiel 15:4 וְתוֹכוֹ נָחָר; usually c. prep., as
בְּ (often = an emph.
in, in the very heart and midst of),
Genesis 1:6 בְּתוֹךְ הַמַּיִם,
Genesis 2:9 בְּת׳ הַגָּן,
Genesis 9:21 בְּת׳ אָהֳלֹה,
Genesis 18:24 בְּת׳ הָעִיר,
Genesis 37:7 בְּת׳ הַשָּׂדֶה,
Exodus 11:4 אני יוצא בת׳ מצרים,
Exodus 39:3,
Joshua 8:9 בְּת׳ הָעָם,
Judges 7:16 בת׳ הַכַּדִּים,
I Kings 3:20 בְּת׳ הַלַּיְלָה;
בְּתוֹכָהּ (of land or city)
Numbers 13:32 Isaiah 7:6, etc.; in Ez
בְּתוֹכֵךְ,
בְּתוֹכָהּ, etc., of sins done, or judgment to be wrought,
in the very midst of Jerusalem,
Ezekiel 5:8,
Ezekiel 5:10;
Ezekiel 9:4;
Ezekiel 22:3,
Ezekiel 22:7,
Ezekiel 22:9,
Ezekiel 22:13 +;
בְּת׳ מֵעַי Psalms 22:15,
Psalms 40:9 תּוֹרָֽתְךָ בְּת׳ מֵעָ֑י,
בְּת׳ לִבִּי v
Psalms 40:11, cf.
Proverbs 4:21; after verbs of motion, =
into Exodus 14:27 I Samuel 9:14, =
through Exodus 14:29;
Numbers 33:8;
Ezekiel 9:4;
Nehemiah 9:11; of a number of persons =
among (not necess. of the actual
middle),
Genesis 40:20 בְּת׳ עֲבָדָיו,
בְּתוֹכֵנוּ Genesis 23:6,
בְּתוֹכָם I Samuel 10:10;
Job 1:6, etc.,
הַגָּר בְּתוֹכֲכֶם Leviticus 17:8,
Leviticus 17:10,
Leviticus 17:13 +; =
between (of things arranged by twos)
Exodus 39:25; in P often (12 times) of the divine presence, or dwelling,
in the midst of Isr.,
Exodus 25:8;
Exodus 29:45,
Exodus 29:46;
Leviticus 15:31;
Leviticus 16:16 + (Carpenter
Hex. i. 209, ed. 2, 410; JED in such cases have always
קֶרֶב), so
Ezekiel 37:26,
Ezekiel 37:28;
Ezekiel 43:7,
Ezekiel 43:9, cf.
Haggai 2:5;
מִן, as
Genesis 19:29 מִתּוֹךְ הַהֲפֵכָה,
Exodus 3:2 מִתּ׳ הַסְּנֶה,
Exodus 33:11 לֹא יָמִישׁ מִתּ׳ הָאֹהֶל,
Deuteronomy 4:12 +
מִתּ׳ הָאֵשׁ,
I Samuel 15:6 רְדוּ מִתּ׳ עֲמָלֵק; =
from among, as to take, separate, etc.,
מִתּוֹכָם,
מִתּ׳ הָעָם, etc.,
Exodus 7:5;
Exodus 28:1;
Numbers 3:12;
Numbers 4:2,
Numbers 4:18;
Numbers 16:21,
Numbers 16:33;
Numbers 17:10;
Numbers 19:20 (all P) +;
אֶל, as
Exodus 14:23 ויבאו …
אֶל־תּוֹךְ הַיָּם,
Leviticus 11:33;
Numbers 17:12 וַיָּרָץ אֶל־תּ׳ הַקָּהָל,
Numbers 19:6 Deuteronomy 21:12 וַהֲבֵאתָהּ אֶל־תּ׳ בֵּיתֶ֑ךָ,
Deuteronomy 22:2;
Deuteronomy 23:11;
II Samuel 3:27;
Jeremiah 21:4 +;
עַד II Samuel 4:6;
מֵעַל †
Ezekiel 11:23.—
תוך is used by most writers, occ. c. 8–10 times in many books, but is especially frequent in P (c. 106 times) and Ez (116 times). Syn.
קֶרֶב, q.v.